“Je bent helemaal op jezelf aangewezen”

Op 13 september 2009 begint Robert Rosen Jacobson aan de Mini Transat 2009. Een tocht over zee van ongeveer 8000 kilometer beginnend in Frankrijk en eindigend in Brazilië. Hij doet dit helemaal alleen op zijn eigen boot. Hoe doe je dat?

Heb je altijd al gezeild?
“Ik zeil al vanaf mijn zesde jaar. Eerst samen met familie op een boot en vanaf mijn twaalfde op een eigen bootje. Vanaf mijn zestiende ben ik aan wedstrijden mee gaan doen. Daarna ben ik gaan zeezeilen op jachten. Ook heb ik een tijd in het Caribische gebied gewoond en daar heb ik aan brandingsurfen gedaan. Terug in Nederland ben ik weer verder met het zeezeilen gegaan en heb toen mijn eigen schip gekocht. Sinds vorig jaar heb ik mijn Mini Transat. Een boot waarmee je een hele andere tak van de sport beoefent dan het zeezeilen op een groot jacht”.

Wat is er zo anders aan dan?
“Met een Mini Transat leg je een grotere afstand af in je eentje. Dus slapen, eten, koers bepalen etc. doe je alleen. Normaal gesproken ben je meerdere dagen op pad. En als er iets niet goed gaat kun je dat alleen maar aan jezelf wijten”.

Is dat niet eenzaam?
“Een beetje. Daar moet je tegen kunnen. Je hebt soms concurrenten in de buurt en daar heb je ook contact mee via de radio. Met de wal mag je geen contact hebben”.

Hoe slaap je aan boord als je zo lang alleen aan het varen bent?
“Ik heb stuurautomaten aan boord die kunt je programmeren. Toch kan je nooit langer dan 15 tot 20 minuten slapen. Je bent binnen een kwartier zo in de buurt van een vrachtschip! In de boot heb ik een hard alarm waar je wel wakker van wordt. Na de korte slaap controleer je meteen alles. Van de zeilen, de wind tot aan de weerberichten. Je moet goed voor jezelf zorgen anders hou je het niet vol. Dat weinig slapen hou je wel vol, dat is gewoon gewenning. Te weinig betekent verkeerd waarnemen, beoordelen en verkeerde strategische beslissingen. Ook heb ik mijn slaap in samenwerking met een dokter van het Nantes Hospitaal onderzocht met apparaatjes aan je pols en in de boot plus het bijhouden van een slaaplogboek. Zo is vastgesteld wanneer ik het meest efficiënt slaap. Af en toe probeer ik rust voor me te creëren door af en toe te mediteren oid. maar daar komt het nog niet echt regelmatig van. Ik denk wel dat dat de prestaties ten goede zou komen”.

En wat is de Mini Transat 2009 dan precies?.
“De Mini Transat 2009 start op 13 september om 17:02 uur. Ik vertrek vanuit La Rochelle, La Charente-Maritime, Frankrijk en kom als het goed is op 21 oktober aan in Bahia in Brazilië. Dan maak ik nog wel een tussenstop in Madeira in Portugal. Het traject bestrijkt ongeveer 8000 kilometer. Het is een ultieme, zware zeilrace op de kleinst mogelijke bootjes, maar gemaakt om erg hard te gaan.
Een Mini Transat is namelijk slechts 6,5 meter lang, maar wel 3 meter breed. Dat is best wel breed in verhouding tot  de lengte. Deze vorm zorgt ervoor dat je met wind mee erg hard kan varen (40 km/uur). Aan boord is alles heel simpel en eenvoudig. Dat moet ook volgens het reglement. Geen communicatie, eenvoudige navigatiemiddelen, geen computer. De basics alleen. Er doen 84 boten mee met deelnemers uit o.a. Noorwegen, Zweden, Spanje, Amerika en Australië, Nieuw Zeeland. Veel mensen willen meedoen dus het is moeilijk om een startplek te krijgen. Maar je moet wel eerst jezelf kwalificeren".

En hoe bereid je je op zoiets voor?
“Ik heb intensief de gehele winter getraind in Frankrijk bij de besten in de wereld op dit gebied. Bretagne is toch het episch centrum van deze sport. Ik heb daar getraind in een team met een Franse expert als trainer nadat ik mijn NED 602 gekocht had. Deze trainingen beginnen met dagen zeilen en worden meer en meer uitgebouwd tot aan enkele dagen en nachten non-stop zeilen. Je oefent alle manoeuvres, je hebt namelijk 35 tot 40 bedieningslijnen. Je volgt steeds een vaste, gedisciplineerde procesdure aan boord. Anders gaat het mis. Het is belangrijk dat je goed weet wat je doet. Sinds december train ik mijn conditie onder begeleiding van een fysiotherapeut”.

Wat is er zo leuk aan?
“Je krijgt onderweg met van alles te maken. Van harde wind tot weinig wind en dan ineens wind van de hele andere kant. Ik weet van tevoren slechts beperkt wat ik kan verwachten. Dat is bij mijn afvaart vaak enigszins bekend, maar nooit zeker. Daarom moet jemet de beperkte middelen die je hebt je positie in de weersystemen proberen te begrijpen om goede beslissingen te kunnen nemen. Ook kom je onder weg wel wat gevaren tegen zoals vrachtschepen, een walvis of onderwater drijvende container en je moet ook uitkijken dat je niet overboord valt”.

Is het dan niet heel gevaarlijk?
“Dat is zo. Je komt altijd wel problemen onderweg tegen, maar door een goede check wordt de kans kleiner. Permanente waakzaamheid over de veiligheid van jou en je schip is geboden”.  De races staan onder streng (internationaal) toezicht en dienen goedkeuring te verkrijgen. Er zijn ook daarom, zeer strenge veiligheidseisen, keuringen, kwalificaties en toelatingseisen. Dat gaat allemaal niet zomaar".

Wil je Robert volgen tijdens zijn tocht? Of wil je hem misschien wel sponsoren? Kijk dan eens op deze website! Wil je weten hoe de kwalificatieprocedure is gegaan? Kijk dan op de website van de Classe Mini of van de Mini Transat 2009.