Hoe ziet een officiële wedstrijdsprong eruit?

Hoe voer je perfect een officiële sprong uit tijdens een wedstrijd polsstokverspringen?

Een officiële wedstrijdsprong gaat als volgt: de springer bindt eerst een binnenband van een fiets om zijn voet, zodat hij meer grip heeft op de stok om omhoog te klimmen. Dan zet de springer de stok op de juiste plaats in het water. Door middel van zijn lichaamslengte en de stelling van Pythagoras kan de springer meten hoe ver de stok in het water staat. Daarna zet de springer de stok van zijn hand af (eventueel met een stokje), zodat hij later meteen op de goede hoogte kan ingrijpen.

De stok blijft staan met behulp van een mik. Dit is een ijzeren of houten staaf, waarmee de mikker de stok op zijn plek houdt. De springer loopt terug naar het begin van de schans en geeft met signalen door aan de mikker of de stok meer naar rechts of naar links moet, zodat deze recht voor de schans komt te staan. Vervolgens spuit de springer zijn handen en band in met plakhars om zo meer grip te krijgen op de stok. Na een moment concentratie begint de springer met de aanloop.

De schansbegeleider loopt achter de springer aan om te coachen en voor de veiligheid. Als de springer bij het einde van de schans is, pakt hij de stok met twee handen op ooghoogte beet, hij zet met één been af op de schans en zwaait zijn benen om de stok (de doorzwaai).

Daarna kan de springer gaan klimmen en probeert daarmee zo hoog mogelijk te komen, het liefst helemaal tot in de top. Als de springer de overkant niet kan halen, moet hij loslaten en valt hij in het water. Als de stok wel overgaat, moet voordat de stok de rand van het zandbed raakt, de uitsprong ingezet worden. Bij een uitsprong probeert de springer zijn benen zo hoog mogelijk de lucht in te gooien om daarna te landen.

Zie voor video’s van een polsstoksprong: www.pbholland.com onder ‘weblogs’.

Deze handelingen vanaf het zetten van de stok tot en met de insprong mag maximaal 2,5 minuut duren; de sprong zelf duurt maar enkele seconden. Als de springer geland is, wordt de afstand gemeten. Na het meten wordt het zandbed netjes glad geharkt, zodat de volgende springer weer veilig kan landen.